Seizoensgedicht

Het eerste seizoensgedicht van 2012 is van de Zweedse dichter Tomas Tranströmer (geb. 1931 in Stockholm) die ik al heel lang volg. Om zijn gedichten te kunnen lezen in de taal waarin hij ze schrijft, ben ik Zweeds gaan studeren. Vorig jaar won hij (eindelijk) de Nobelprijs voor literatuur. De (bezielde) natuur speelt in de poëzie van Tranströmer een belangrijke rol. Hij gebruikt prachtige beelden. Zijn gedichten geven mij een gevoel van ruimte en vrijheid. Ook is het alsof ze me brengen naar een plaats waar ik nooit eerder ben geweest en die ik toch herken.

De vertaling van dit gedicht is van J. Bernlef.

Hieronder kunt u beluisteren hoe de Zweedse versie klinkt.

Trädet och skyn

Det går ett träd omkring i regnet,

skyndar forbi oss i det skvalande grå.

Det har ett ärende. Det hämtar liv ur regnet

som en koltrast i en fruktträdgård.

Då regnet upphör stannar trädet.

Det skymtar rakt, stilla i klara nätter

i väntan liksom vi på ögonblicket

då snöflingorna slår ut i rymden.

De boom en de lucht

Er loopt een boom in regen rond,

snelt ons voorbij in het neerstromend grijs.

Hij heeft een opdracht. Hij onttrekt leven aan regen

zoals een merel in een boomgaard.

Als de regen ophoudt stopt de boom.

In heldere nachten is hij te zien, recht en stil,

net als wij wachtend op het ogenblik

waarop sneeuwvlokken zich ontvouwen in de ruimte.